ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ (Integrated Farming System – IFS)

ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ (Integrated Farming System – IFS)

ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಸಾಯವನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಇತರೆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾದ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ, ಕೋಳಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆ, ಮೀನುಗಾರಿಕೆ, ಜೇನುಸಾಕಾಣಿಕೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.

ಈ ಪದ್ಧತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಕೃಷಿ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಘಟಕಕ್ಕೆ ಸಂಪನ್ಮೂಲವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಜಾನುವಾರುಗಳ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಯೋ ಗ್ಯಾಸ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬಳಸುವುದು).

ಸಮಗ್ರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಘಟಕಗಳು

• ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನೆ: ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳು, ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಎಣ್ಣೆಕಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿ ಬೆಳೆಗಳು.
• ಹೈನುಗಾರಿಕೆ (Livestock): ಹಸು, ಎಮ್ಮೆ, ಕುರಿ ಅಥವಾ ಮೇಕೆ ಸಾಕಾಣಿಕೆ.
• ಕೋಳಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆ (Poultry): ಅಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕೋಳಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆ ಅಥವಾ ನಾಟಿ ಕೋಳಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆ.
• ಮೀನುಗಾರಿಕೆ (Fisheries): ಕೃಷಿ ಹೊಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೀನು ಸಾಕಾಣಿಕೆ (ಇದು ಹೊಂಡದ ನೀರನ್ನು ನೀರಾವರಿಗೆ ಬಳಸಲು ಸಹಕಾರಿ). ತೋಟಗಾರಿಕೆ (Horticulture): ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿ ಕೃಷಿ.
• ಪೂರಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು: ಜೇನುಸಾಕಾಣಿಕೆ, ಅಣಬೆ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ರೇಷ್ಮೆ ಕೃಷಿ.

ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು

• ಆದಾಯದ ವೈವಿಧ್ಯೀಕರಣ: ಒಂದೇ ಬೆಳೆ ವಿಫಲವಾದರೂ ಇತರೆ ಘಟಕಗಳಿಂದ ನಿರಂತರ ಆದಾಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
• ತ್ಯಾಜ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಮರುಬಳಕೆ: ಒಂದು ಘಟಕದ ತ್ಯಾಜ್ಯವು ಮತ್ತೊಂದು ಘಟಕಕ್ಕೆ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ (Zero Waste Farming).
• ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ: ವರ್ಷವಿಡೀ ರೈತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
• ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ವೃದ್ಧಿ: ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.
• ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ: ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ನಿವ್ವಳ ಲಾಭ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.